Home

1991: ERITREA ONAFHANKELIJK, EEN KORTE GESCHIEDENIS

Sinds Eritrea onafhankelijk is geworden in 1991 en opnieuw in oorlog was in 1998 met Ethiopië, heeft het land  een moeizame heropbouw van het land gekend. Ten gevolge van het in militaire dienst gedwongen houden van mannen tot 45 jaar met een minimale vergoeding,  kwamen (en komen nog)  talrijke gezinnen zonder hun kostverdieners ver onder het bestaansminimum terecht. Ook is de import van primaire levensbehoeften  verminderd en zijn de prijzen van zelfgeproduceerde levensmiddelen sterk verhoogd, waardoor de arme lokale bevolking in grote nood is gekomen.   De verschillende  sancties door westerse landen sedert 2005  hebben  de economie verder nog verslechterd .

OUDEREN

Vooral de ouderen zijn hier de dupe van geworden, omdat er geen pensioenregeling bestaat en veel van hun familieleden, vooral hun  mannen en kinderen  zijn door de oorlog omgekomen. Dit is de enige bevolkingsgroep, waarbij het bedelen door de overheid gedoogd wordt.  In dit land, waar een eeuwenlange  traditie heerste,  dat ouders bij hun kinderen of familieleden introkken op hun oude dag,  is nu een kloof van  bijna een hele generatie ontstaan . Hierdoor  zijn veel ouderen alleen  komen te staan en aan hun lot overgelaten.   De  gewoonte  in Eritrea was  namelijk dat  met name  de zonen voor de ouderen zorgen. De jongste zoon blijft dan op het erf van de ouders  wonen en hij neemt de zorg van  zijn ouders  later van daaruit  over.  De ouders werden vroeger weliswaar  afhankelijk van hun kinderen hierdoor,  maar  dat is hoe dan ook beter dan op straat te staan en te moeten  gaan bedelen omdat ze  man, vrouw en/of kinderen hebben verloren, zoals nu vaak het geval is geworden . Door de grote algemene armoede onder de bevolking is ook de traditie van (moreel verplichte) burenhulp afgekalfd, waardoor weinig tot geen sociaal vangnet meer bestaat voor alleenstaande ouderen.

STICHTING

carousselGetroffen door de intense armoede en de manier waarop deze mensen zich desondanks proberen te handhaven bracht de oprichters van deze stichting tot de overtuiging, dat het de moeite waard is  om aan zoveel mogelijk van deze groep ouderen hulp te bieden. Als  mensen geen familie of buren meer hebben die hen traditioneel helpen, maar daarvoor te arm zijn , dan redden zij het niet in deze samenleving.

DOEL STICHTING

Het doel van de Stichting is het zodanig bieden van financiële steun aan zeer arme en fysiek zeer verzwakte senioren, dat dit voor hen een enigszins menswaardig leven mogelijk maakt. Dankzij de steun van onze donateurs kunnen wij op dit moment 11 senioren financieel ondersteunen.